پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۹۰

جانا تن نالان که نماندست ببر

وین یک دل حیران که نماست ببر

یا جمله آن دل که ببردی باز آر

یا باقی این جان که بمانده است ببر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۲شبهای وصال ما کجا شد آخر
  2. شمارهٔ ۹۳هر روز ترا یک بدآموز دگر
  3. شمارهٔ ۹۴در مجلس خسرو همایون اختر
  4. شمارهٔ ۹۵غم گنج نهاده ای چه خواهم دیگر
  5. شمارهٔ ۹۶پیش لب خود یاد شکر هیچ مگیر
  6. شمارهٔ ۹۷هر سنگی را که آفتاب از تک و تاز
  7. شمارهٔ ۹۸مهمان من آمده است جانان امروز
  8. شمارهٔ ۹۹گر صبر نِه‌ای، ای دل پر خون بگریز
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.