پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۷۶

همراهی عشق هر هوس را مدود

بی او سوی جان شدن نفس را مدود

گفتم دریاب دل که از دیده دوید

گفت اینکه ترا دوید کس را مدود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۸یک روز مرا کار به سامان نرود
  2. شمارهٔ ۷۹حالی باری بر آتشم تا چه شود
  3. شمارهٔ ۸۰چون باد اگر زخاک سنگم بشود
  4. شمارهٔ ۸۱خشنود ز بهرام روان محمود
  5. شمارهٔ ۸۲آن سبزه که از گلت برون می آید
  6. شمارهٔ ۸۳در شیوه عشق صبر و زر می باید
  7. شمارهٔ ۸۴در ده قدح درد که در می باید
  8. شمارهٔ ۸۵آتش زده در هجر تو گرمی باید
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.