پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۵۵

دل را بدمی شاد نمی یارم کرد

چون خاک شدم یاد نمی یارم کرد

دارم سخنان یاد نمی یارم کرد

فریاد که فریاد نمی یارم کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۷ای آنکه به تو دیده ظاهر نرسد
  2. شمارهٔ ۵۸خاک قدمت به تاج خورشید ارزد
  3. شمارهٔ ۵۹دل خیمه میان سنبل و سوسن زد
  4. شمارهٔ ۶۰شاها سوسن نمونه پروین شد
  5. شمارهٔ ۶۱ای شاه چو دولت تو جاوید آید
  6. شمارهٔ ۶۲شد عمر برون و آرزو برنامد
  7. شمارهٔ ۶۳یارم ره و رسم عشق نیکو داند
  8. شمارهٔ ۶۴دردا که دلم به وصل تو شاد نماند
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.