پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۵۲

حاشا که قبول خلقت از ره ببرد

کایام گهی بیارد و گه ببرد

برجاه مکن تکیه که آسیب دلی

نور از خورشید و رونق از مه ببرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴در راه تو دیده را زمین باید کرد
  2. شمارهٔ ۵۵دل را بدمی شاد نمی یارم کرد
  3. شمارهٔ ۵۶سلطان بهرام تا جهان می گیرد
  4. شمارهٔ ۵۷ای آنکه به تو دیده ظاهر نرسد
  5. شمارهٔ ۵۸خاک قدمت به تاج خورشید ارزد
  6. شمارهٔ ۵۹دل خیمه میان سنبل و سوسن زد
  7. شمارهٔ ۶۰شاها سوسن نمونه پروین شد
  8. شمارهٔ ۶۱ای شاه چو دولت تو جاوید آید
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.