پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

مقصود ز آفرینش ما جان است

وین گوهر پاک را حقیقت کان است

دل هست کتابی که نوشت است خدای

وین روی که می بینی پشت آن است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵مشکین خط دوست را ز سنبل ننگ است
  2. شمارهٔ ۲۶در ده پسرا می که چمن را تاب است
  3. شمارهٔ ۲۷بر مه نقط از مشک سیه باری چیست
  4. شمارهٔ ۲۸بر روی تو از هلاک جانم غم نیست
  5. شمارهٔ ۲۹از فتنه چشم تو خور و خوابم نیست
  6. شمارهٔ ۳۰شب‌ها ز تو در سرم چه سوداست که نیست
  7. شمارهٔ ۳۱بی عارض چون سیم توام سنگی نیست
  8. شمارهٔ ۳۲تا مریم وقت شد هوا جوی بهشت
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.