پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

بی عارض چون سیم توام سنگی نیست

زین آمدنم جز به تو آهنگی نیست

آخر چه گلی که هیچ فرسنگی نیست

کز بوی وصال تو در آن رنگی نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳در آب دو چشمم همه عکس رخ تست
  2. شمارهٔ ۳۴گر باز بیایم به مراد خویشت
  3. شمارهٔ ۳۵در بند نیاید به کمند انصافت
  4. شمارهٔ ۳۶بی یاد تو نرگس، قدح زر نگرفت
  5. شمارهٔ ۳۷دل را چو هوای آن دل آرای گرفت
  6. شمارهٔ ۳۸جان جز به امید تو سکونی نگرفت
  7. شمارهٔ ۳۹چون خواست حسن مدح شهنشاهی گفت
  8. شمارهٔ ۴۰کس جز تو مرا طرب فزا نیست مباد
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.