پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶

در ده پسرا می که چمن را تاب است

آن می که گل نشاط را مهتاب است

بشتاب که آتش جوانی آب است

بر خیز که بیداری دولت خواب است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸بر روی تو از هلاک جانم غم نیست
  2. شمارهٔ ۲۹از فتنه چشم تو خور و خوابم نیست
  3. شمارهٔ ۳۰شب‌ها ز تو در سرم چه سوداست که نیست
  4. شمارهٔ ۳۱بی عارض چون سیم توام سنگی نیست
  5. شمارهٔ ۳۲تا مریم وقت شد هوا جوی بهشت
  6. شمارهٔ ۳۳در آب دو چشمم همه عکس رخ تست
  7. شمارهٔ ۳۴گر باز بیایم به مراد خویشت
  8. شمارهٔ ۳۵در بند نیاید به کمند انصافت
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.