پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۳

گه بر رخ آن مهرگیا بازم عشق

گه برسر آن زلف دو تا بازم عشق

سرتاپایش ز یکدگر خوبتر است

حیران شده ام که بر کجا بازم عشق

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۵زین یک دو سه پیمانه میازار ای دل
  2. شمارهٔ ۱۱۶چشم از نظری هلاک تو جست ای دل
  3. شمارهٔ ۱۱۷از علم و عمل چشم و چراغی دارم
  4. شمارهٔ ۱۱۸ای طایفه را چو خویشتن دانستم
  5. شمارهٔ ۱۱۹ای چرخ فلک قد بخم از زلف توام
  6. شمارهٔ ۱۲۰تا از تف سینه قبله زردشتیم
  7. شمارهٔ ۱۲۱در خدمت کس گر نکنم پشت به خم
  8. شمارهٔ ۱۲۲من روی بدان زلف چو شست آوردم
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.