پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۰

هر دم جنگ است با من مسکینش

هر لحظه فزون است چو مهرم کینش

سبحان الله زبان تلخش نگرید

بیزار شدم از آن لب شیرینش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۲از خاک درت ساخته ام مفرش خویش
  2. شمارهٔ ۱۱۳گه بر رخ آن مهرگیا بازم عشق
  3. شمارهٔ ۱۱۴خواهی که چو بلبل نهدت گفت محل
  4. شمارهٔ ۱۱۵زین یک دو سه پیمانه میازار ای دل
  5. شمارهٔ ۱۱۶چشم از نظری هلاک تو جست ای دل
  6. شمارهٔ ۱۱۷از علم و عمل چشم و چراغی دارم
  7. شمارهٔ ۱۱۸ای طایفه را چو خویشتن دانستم
  8. شمارهٔ ۱۱۹ای چرخ فلک قد بخم از زلف توام
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.