پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۴

ای شاه جهان را که خطر نیست ببخش

جرم من اگر هست و گر نیست ببخش

هر چند گناه من بزرگ است ای شاه

دانم که ز تو بزرگتر نیست ببخش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۶شاهنشه را که بخت بادا وطنش
  2. شمارهٔ ۱۰۷ای دل به دل آنچه می کند یار بکش
  3. شمارهٔ ۱۰۸ای دل قدح بلاش چون نوش بکش
  4. شمارهٔ ۱۰۹آیینه بیار است خط چون زنگش
  5. شمارهٔ ۱۱۰هر دم جنگ است با من مسکینش
  6. شمارهٔ ۱۱۱ای زلف تر از سوسن و گل مفروش
  7. شمارهٔ ۱۱۲از خاک درت ساخته ام مفرش خویش
  8. شمارهٔ ۱۱۳گه بر رخ آن مهرگیا بازم عشق
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.