پرش به محتوای اصلی
سید حسن غزنوی سید حسن غزنوی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۱

سبحان الله در آن جوانی و هوس

روز و شبم اندیشه همی بودی و بس

کاندر پیری ز من نباید کس را

چون پیر شدم مرا نبایست از کس

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۳ای دوست مطیع دشمن هجران باش
  2. شمارهٔ ۱۰۴ای شاه جهان را که خطر نیست ببخش
  3. شمارهٔ ۱۰۵دشمن که فتاده است بوصلت هوسش
  4. شمارهٔ ۱۰۶شاهنشه را که بخت بادا وطنش
  5. شمارهٔ ۱۰۷ای دل به دل آنچه می کند یار بکش
  6. شمارهٔ ۱۰۸ای دل قدح بلاش چون نوش بکش
  7. شمارهٔ ۱۰۹آیینه بیار است خط چون زنگش
  8. شمارهٔ ۱۱۰هر دم جنگ است با من مسکینش
همه‌ی رباعیات ←

سید حسن غزنوی درباره‌ی سید حسن غزنوی

حسن غزنوی (با نام کامل: اشرف‌الدین ابو محمد حسن بن محمد حسینی غزنوی (۵۳۵–۵۶۵ قمری)) مشهور به اشرف و با تخلص «حسن»، شاعر و واعظ سده ششم هجری است. اشرف الدین بخش عمده عمر خویش را به خدمتگزاری پادشاه غزنوی، بهرام‌شاه و نیز مدتی را هم به خدمت سلطان سنجر سلجوقی گذراند. وی در بیشتر قالب‌های شعری طبع‌آزمایی کرده و از معاصرین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.