پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۳۶

تا چند جفای این غم آباد کشم

و آزار ز هر بنده و آزاد کشم

گوئی شدم آفریده تا مدت عمر

از هر که شد آفریده بیداد کشم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳۸از بس که رسد زخم غمت سوی دلم
  2. شمارهٔ ۵۳۹شمعم که ز تست جانم ای جانانم
  3. شمارهٔ ۵۴۰ترسم که شبی سحر دعایی بکنم
  4. شمارهٔ ۵۴۱هجر تو تباه کرد حالم چه کنم
  5. شمارهٔ ۵۴۲دُر از لب گوهر شکنش می‌خواهم
  6. شمارهٔ ۵۴۳هنگام وداع تا به منزل رفتیم
  7. شمارهٔ ۵۴۴ما گرچه به نطق طوطی خوش نفسیم
  8. شمارهٔ ۵۴۵ای چرخ ز گردش تو خرسند نیم
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.