پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۳۸

از بس که رسد زخم غمت سوی دلم

با درد تو درساخته شد خوی دلم

هر بام چو شام در نماز آرم روی

سوی در و بام تو بود روی دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۰ترسم که شبی سحر دعایی بکنم
  2. شمارهٔ ۵۴۱هجر تو تباه کرد حالم چه کنم
  3. شمارهٔ ۵۴۲دُر از لب گوهر شکنش می‌خواهم
  4. شمارهٔ ۵۴۳هنگام وداع تا به منزل رفتیم
  5. شمارهٔ ۵۴۴ما گرچه به نطق طوطی خوش نفسیم
  6. شمارهٔ ۵۴۵ای چرخ ز گردش تو خرسند نیم
  7. شمارهٔ ۵۴۶هر شب چو شباهنگ بگرید با من
  8. شمارهٔ ۵۴۷در عشق تو کس تاب نیارد جز من
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.