پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۴۴

ما گرچه به نطق طوطی خوش نفسیم

بر شکّر گفته‌های سعدی مگسیم

در سنت شاعری به اجماع امم

هرگز من و سعدی به امامی نرسیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۶هر شب چو شباهنگ بگرید با من
  2. شمارهٔ ۵۴۷در عشق تو کس تاب نیارد جز من
  3. شمارهٔ ۵۴۸نه کارگر است چاره سازی با تو
  4. شمارهٔ ۵۴۹آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!
  5. شمارهٔ ۵۵۰ما را نبُوَد دلی که کار آید ازو
  6. شمارهٔ ۵۵۱جانکاه منی و دل‌فزای همه‌ای
  7. شمارهٔ ۵۵۲ای دل ز می غرور مستی تا کی
  8. شمارهٔ ۵۵۳از سادگی و سلیمی و مسکینی
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.