مجد همگر
شمارهٔ ۵۴۹
آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!
مستی و دمید صبح، برخیز و برو!»
لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز:
«کای یار دلاویز، میاویز و برو!»
مجد همگر
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵۵۱جانکاه منی و دل‌فزای همه‌ای
- شمارهٔ ۵۵۲ای دل ز می غرور مستی تا کی
- شمارهٔ ۵۵۳از سادگی و سلیمی و مسکینی
- شمارهٔ ۵۵۴هر دم ز من دلشده بیزار شوی
- شمارهٔ ۵۵۵نه عشق شنیده‌ام بدین رسوایی
درباره‌ی مجد همگر
خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.