پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۴۲

دُر از لب گوهر شکنش می‌خواهم

یک نکته ز شیرین دهنش می‌خواهم

او را همگی ز جان و دل می‌خواهند

اما نه بدینسان که منش می‌خواهم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۴ما گرچه به نطق طوطی خوش نفسیم
  2. شمارهٔ ۵۴۵ای چرخ ز گردش تو خرسند نیم
  3. شمارهٔ ۵۴۶هر شب چو شباهنگ بگرید با من
  4. شمارهٔ ۵۴۷در عشق تو کس تاب نیارد جز من
  5. شمارهٔ ۵۴۸نه کارگر است چاره سازی با تو
  6. شمارهٔ ۵۴۹آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!
  7. شمارهٔ ۵۵۰ما را نبُوَد دلی که کار آید ازو
  8. شمارهٔ ۵۵۱جانکاه منی و دل‌فزای همه‌ای
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.