پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۸

خضری که به او گشاده شد باب حیات

از لعل تو ساخت وجه اسباب حیات

در آتش آذر و به کف باد هوس

می‌گفت که خاک بر سر آب حیات

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۰آن روز که با من به عنایت بد بخت
  2. شمارهٔ ۵۱گر کسری و دارا شوی از دولت و بخت
  3. شمارهٔ ۵۲گر مه ز درت کلاف زرین اندوخت
  4. شمارهٔ ۵۳دوش ازتف آه من شباهنگ بسوخت
  5. شمارهٔ ۵۴تا دست قضا بر سر من آتش بیخت
  6. شمارهٔ ۵۵از غیرت شیرین قد چون نیشکرت
  7. شمارهٔ ۵۶خواهم که به دیده و سر آیم به درت
  8. شمارهٔ ۵۷تا ظن نبری که من نُفورم ز برت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.