پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۱

گر کسری و دارا شوی از دولت و بخت

ور افسر و خاقان شوی از افسر و تخت

ور یوسف و قارون شوی از مال و جمال

زین با تو نیارامد بی حَرَزَة سخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳دوش ازتف آه من شباهنگ بسوخت
  2. شمارهٔ ۵۴تا دست قضا بر سر من آتش بیخت
  3. شمارهٔ ۵۵از غیرت شیرین قد چون نیشکرت
  4. شمارهٔ ۵۶خواهم که به دیده و سر آیم به درت
  5. شمارهٔ ۵۷تا ظن نبری که من نُفورم ز برت
  6. شمارهٔ ۵۸چون یاد کنم با دل ریش از سفرت
  7. شمارهٔ ۵۹گفتی که به شیرمردی آرم زیرت
  8. شمارهٔ ۶۰چون لاله مرا دلی‌ست پرخون پیوست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.