پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

تا ظن نبری که من نُفورم ز برت

یا نیز به کام دل صبورم ز برت

آخر نشدم به اختیار از تو جدا

هم مصلحتی هست که دورم ز برت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹گفتی که به شیرمردی آرم زیرت
  2. شمارهٔ ۶۰چون لاله مرا دلی‌ست پرخون پیوست
  3. شمارهٔ ۶۱دل دوش ز سهم تیر آن نرگس مست
  4. شمارهٔ ۶۲گرچه ز مه و مهر به رخ بردی دست
  5. شمارهٔ ۶۳در راه تو سر باخته‌ام گام نخست
  6. شمارهٔ ۶۴در سایه تو چو یافتم جای نشست
  7. شمارهٔ ۶۵دی ماه تمام من مه نو می‌جست
  8. شمارهٔ ۶۶گفتم که به اندیشه و با رای درست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.