پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۶۲

گرچه ز مه و مهر به رخ بردی دست

خود بین مشو و مباش آیینه پرست

کاین آینه بس آینه رخ را دیده‌ست

کز زنگ اجل تیره شد و آینه هست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۴در سایه تو چو یافتم جای نشست
  2. شمارهٔ ۶۵دی ماه تمام من مه نو می‌جست
  3. شمارهٔ ۶۶گفتم که به اندیشه و با رای درست
  4. شمارهٔ ۶۷ای سخت دل سنگ تو وی عهد تو سست
  5. شمارهٔ ۶۸چون عهد شکستنت مرا گشت درست
  6. شمارهٔ ۶۹آن مهر گسل با دگری زان پیوست
  7. شمارهٔ ۷۰در آنکه زدی دست ره امن ببست
  8. شمارهٔ ۷۱تا آن دل سنگین تو عهدم بشکست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.