پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۴

چون تنگ دل آکنده شد از بس گله‌هات

معذورم اگر برم به هر کس گله‌هات

وز تنگدلی چو شرح جور تو دهم

اول نفسم گریه بود پس گله‌هات

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶ای وصل تو سرمایه اسباب حیات
  2. شمارهٔ ۴۷ای خامه تو نهال سیراب حیات
  3. شمارهٔ ۴۸خضری که به او گشاده شد باب حیات
  4. شمارهٔ ۴۹افکند دلم به کوی دلداری رخت
  5. شمارهٔ ۵۰آن روز که با من به عنایت بد بخت
  6. شمارهٔ ۵۱گر کسری و دارا شوی از دولت و بخت
  7. شمارهٔ ۵۲گر مه ز درت کلاف زرین اندوخت
  8. شمارهٔ ۵۳دوش ازتف آه من شباهنگ بسوخت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.