پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۸

در چشم سپهر سرمه شرم شود

با آهو و گور و دد به آزرم شود

دوزخ به مثل سرد و چنان گرم شود

ممکن نه که سنگین دل تو نرم شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۰کاری فلکا از تو میسر نشود
  2. شمارهٔ ۴۲۱از خوی بدت که هیچ بهتر نشود
  3. شمارهٔ ۴۲۲هرگز هوست زین دل مستم نشود
  4. شمارهٔ ۴۲۳هرگز ز تو میل و آرزویم نشود
  5. شمارهٔ ۴۲۴ریش دل من به هجر تو به نشود
  6. شمارهٔ ۴۲۵خون گر ز لقب تاشی‌ات آگاه شود
  7. شمارهٔ ۴۲۶با هر که دلم به مهر پیوسته شود
  8. شمارهٔ ۴۲۷حاشا که به بوسه خالت آلوده شود
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.