پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۱۷

ای نفس اگر خاک تو بر باد شود

بس دشمن و دوست کز تو آزاد شود

هم دوست به نیکی ز غمت باز رهد

هم دشمن بد به مرگ تو شاد شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۱۹ماهی که به مهرش دل خور گرم شود
  2. شمارهٔ ۴۲۰کاری فلکا از تو میسر نشود
  3. شمارهٔ ۴۲۱از خوی بدت که هیچ بهتر نشود
  4. شمارهٔ ۴۲۲هرگز هوست زین دل مستم نشود
  5. شمارهٔ ۴۲۳هرگز ز تو میل و آرزویم نشود
  6. شمارهٔ ۴۲۴ریش دل من به هجر تو به نشود
  7. شمارهٔ ۴۲۵خون گر ز لقب تاشی‌ات آگاه شود
  8. شمارهٔ ۴۲۶با هر که دلم به مهر پیوسته شود
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.