پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۵

خون گر ز لقب تاشی‌ات آگاه شود

از ننگ تو همچو سایه در چاه شود

نبود عجب از غایت کژ رفتن تو

گر سایه ز صحبت تو گمراه شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۷حاشا که به بوسه خالت آلوده شود
  2. شمارهٔ ۴۲۸تا سوسن آزاد زبان در تو کشید
  3. شمارهٔ ۴۲۹زان سیم و زری که در دم گاز آید
  4. شمارهٔ ۴۳۰شبها که دلم بی تو به فریاد آید
  5. شمارهٔ ۴۳۱هر باد که از جانب بغداد آید
  6. شمارهٔ ۴۳۲گر بر دلم از جور تو صد تیر آید
  7. شمارهٔ ۴۳۳ابروی ترا ز ماه نو ننگ آید
  8. شمارهٔ ۴۳۴از لطف تو قد سرو را حال آید
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.