پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۴۲۱

از خوی بدت که هیچ بهتر نشود

آن بیند دل که دیده باور نشود

وان از تو نویسم که به صد عمر یکی

بر تخته تقدیر مصور نشود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲۳هرگز ز تو میل و آرزویم نشود
  2. شمارهٔ ۴۲۴ریش دل من به هجر تو به نشود
  3. شمارهٔ ۴۲۵خون گر ز لقب تاشی‌ات آگاه شود
  4. شمارهٔ ۴۲۶با هر که دلم به مهر پیوسته شود
  5. شمارهٔ ۴۲۷حاشا که به بوسه خالت آلوده شود
  6. شمارهٔ ۴۲۸تا سوسن آزاد زبان در تو کشید
  7. شمارهٔ ۴۲۹زان سیم و زری که در دم گاز آید
  8. شمارهٔ ۴۳۰شبها که دلم بی تو به فریاد آید
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.