پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۱۳

مرا قومی حریف هفته بودند

که در سر هر یکی را کبر میریست

درافتادند ناگه با من امروز

تعهدشان ز باب ناگزیریست

ز وجه مستی این هفت هشت تن

دو من می در بن یک ظرف قیریست

در این حالت دراز و پهن گفتن

مثال آن عجوز و آن حصیریست

تو ما را پایمردی کن به مستی

اگر دانی که وقت دستگیریست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۵سه روز رفت کز آسیب مرگ آن دلبر
  2. شمارهٔ ۱۶در عهد سخات کس نگوید
  3. شمارهٔ ۱۷از تو ما را شکایتی ست لطیف
  4. شمارهٔ ۱۸سراج الدین غصنی دام فضله
  5. شمارهٔ ۱۹ای بحر براعت که ضمیر تو جهان را
  6. شمارهٔ ۲۰افتخار جهان ظهیر الدین
  7. شمارهٔ ۲۱ای خسروی که نام ترا سروران دهر
  8. شمارهٔ ۲۲پناه ملک جهان شهریار روی زمین
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.