پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۱۴

هنگام نام دعوی مردی کند مطرز

در روز نام و ننگ و فتوت کم از زن است

هرجا که فتنه ئیست در اوش منزل است

هر جا که سفله ئیست بر اوش مسکن است

گر بغض نقطه ئیست دل اوش دایره ست

ور خبث جوهریست تن اوش معدن است

سگ نفس و سگ نژاد و سگ افعال و سگ دل است

بدفعل و بدنهاد و بداخلاق و بدظن است

از شست طبع تیر هجا می زنم بر او

دانی که چیست شعر من امروز سگ زن است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶در عهد سخات کس نگوید
  2. شمارهٔ ۱۷از تو ما را شکایتی ست لطیف
  3. شمارهٔ ۱۸سراج الدین غصنی دام فضله
  4. شمارهٔ ۱۹ای بحر براعت که ضمیر تو جهان را
  5. شمارهٔ ۲۰افتخار جهان ظهیر الدین
  6. شمارهٔ ۲۱ای خسروی که نام ترا سروران دهر
  7. شمارهٔ ۲۲پناه ملک جهان شهریار روی زمین
  8. شمارهٔ ۲۳پناه ملک سلیمان ملاذ اهل زمان
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.