مجد همگر
شمارهٔ ۱۸
سراج الدین غصنی دام فضله
چراغی نیست بل نور الهیست
ز مه تا ماهی او را مستفیدند
که صیت فضلش از مه تا به ماهیست
مجد همگر
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۲۰افتخار جهان ظهیر الدین
- شمارهٔ ۲۱ای خسروی که نام ترا سروران دهر
- شمارهٔ ۲۲پناه ملک جهان شهریار روی زمین
- شمارهٔ ۲۳پناه ملک سلیمان ملاذ اهل زمان
- شمارهٔ ۲۴شاها همای فتح و ظفر روز معرکه
- شمارهٔ ۲۵خدایگانا رایت به یک دقیقه فکر
- شمارهٔ ۲۶فرخ همای دولت و سعد سپهر ملک
- شمارهٔ ۲۷دور دور خر است و کره خران
درباره‌ی مجد همگر
خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.