پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۱۲

ابریست مطیر دست طاهر

کز پاشش گوهرش کمی نیست

آن خواجه آسمان مثابت

کش شبه و نظیر در زمی نیست

در طوس مقام او دریغ است

کآنجا اثر ز مردمی نیست

گو بار سفر کند از آن بوم

کاندر وی بومی خرمی نیست

بتوان خوردن هزار سوگند

کاندر همه طوس آدمی نیست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴هنگام نام دعوی مردی کند مطرز
  2. شمارهٔ ۱۵سه روز رفت کز آسیب مرگ آن دلبر
  3. شمارهٔ ۱۶در عهد سخات کس نگوید
  4. شمارهٔ ۱۷از تو ما را شکایتی ست لطیف
  5. شمارهٔ ۱۸سراج الدین غصنی دام فضله
  6. شمارهٔ ۱۹ای بحر براعت که ضمیر تو جهان را
  7. شمارهٔ ۲۰افتخار جهان ظهیر الدین
  8. شمارهٔ ۲۱ای خسروی که نام ترا سروران دهر
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.