پرش به محتوای اصلی
حافظ حافظ

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵

با می به کنار جوی می‌باید بود

وز غصّه کناره‌جوی می‌باید بود

این مدّت عمر ما چو گل ده روز است

خندان لب و تازه‌روی می‌باید بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷از چرخ به هر گونه همی دار امید
  2. رباعی شمارهٔ ۱۸ایّام شباب‌ست، شراب اولاتر
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹خوبانِ جهان، صید توان کرد به زَر
  4. رباعی شمارهٔ ۲۰سیلاب گرفت گِرد ویرانهٔ عمر
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱عشقِ رخِ یار، بر منِ زار مگیر
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲در سنبلش آویختم از روی نیاز
  7. رباعی شمارهٔ ۲۳مَردی ز کَنندهٔ دَرِ خیبر پرس
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴چشم تو که سِحرِ بابِل است استادش
همه‌ی رباعیات ←

حافظ درباره‌ی حافظ

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به «لسان‌الغیب» غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است. از زندگانی وی همانند دیگر بزرگان و سخنوران کهن ایرانی به رغم شهرت فوق‌العادهٔ او اطلاعات دقیقی در دست نیست و حتی در مورد نام دقیق وی (محمد یا شمس‌الدین) و خاستگاه وی و سال‌های عمر او اختلاف نظر وجود دارد....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.