پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۸۵

جان زنده بود به عشق و عشق تو به جاست

بر ذره ز آفتاب، بس منت‌هاست

هر جزوی را وصول کل، کل دارد

آن قطره که پیوست به دریا، دریاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۷رخسار تو هر کجاست، صبح طرب است
  2. شمارهٔ ۸۸نیشی که خورد بر دل مجروح کجاست
  3. شمارهٔ ۸۹مردم ز فراق منزل یار کجاست
  4. شمارهٔ ۹۰آن دلبر ناپدید خودکام کجاست
  5. شمارهٔ ۹۱ای صبح امید، آفتاب تو کجاست
  6. شمارهٔ ۹۲ای گلشن سودا، گل داغ تو کجاست
  7. شمارهٔ ۹۳دنیا افزون بود و گر کم، هیچ است
  8. شمارهٔ ۹۴جز ذکر خدا هر آنچه گویی هیچ است
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.