پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۸۲

...........

...........ست

تا سرزده از شمع چنین بی‌ادبی

پروانه ز عشق شمع وا سوخته است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۴آیند اگر به مصلحت با هم راست
  2. شمارهٔ ۸۵جان زنده بود به عشق و عشق تو به جاست
  3. شمارهٔ ۸۶از نادانی، کس نفتد در کم و کاست
  4. شمارهٔ ۸۷رخسار تو هر کجاست، صبح طرب است
  5. شمارهٔ ۸۸نیشی که خورد بر دل مجروح کجاست
  6. شمارهٔ ۸۹مردم ز فراق منزل یار کجاست
  7. شمارهٔ ۹۰آن دلبر ناپدید خودکام کجاست
  8. شمارهٔ ۹۱ای صبح امید، آفتاب تو کجاست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.