پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۳۴

زاهد، تا چند زرق و خودکامی تو؟

داغ است سراپا دلم از خامی تو

کو نامه اعمال که ظاهر گردد

بدنامی عاشق و نکونامی تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳۶گر دلشده‌ای، جان غم‌اندوزت کو؟
  2. شمارهٔ ۵۳۷در بزم جهان، شمع شب‌افروزی کو؟
  3. شمارهٔ ۵۳۸ای عمر به رفتن چه شتاب است بگو
  4. شمارهٔ ۵۳۹ای بی‌جگر، آواز کمانم مشنو
  5. شمارهٔ ۵۴۰بر ماه کنم گر ز سر شوق، نگاه
  6. شمارهٔ ۵۴۱قدسی تا کی آه کشم از دل، آه
  7. شمارهٔ ۵۴۲بی‌برگان را به صد هنر، بی زر و جاه
  8. شمارهٔ ۵۴۳مشتاق جمال را چه بیگاه و چه گاه
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.