پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۴۱

قدسی تا کی آه کشم از دل، آه

بر حال دلم سینه ریش است گواه

در سینه ز بس خلیده خارم، گویی

مرغی‌ست دلم به خاربن برده پناه

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۳مشتاق جمال را چه بیگاه و چه گاه
  2. شمارهٔ ۵۴۴کرد از ره راست چون رسولت آگاه
  3. شمارهٔ ۵۴۵جز گفت و شنود زینت هوش مخواه
  4. شمارهٔ ۵۴۶در دهر ز هر انجمنی خلوت به
  5. شمارهٔ ۵۴۷دل از سر کوی یار برخاسته به
  6. شمارهٔ ۵۴۸هر ذره غمت ز عالمی شادی به
  7. شمارهٔ ۵۴۹با مردم روزگار، کم‌جوشی به
  8. شمارهٔ ۵۵۰آن کز پی عارفان دین برگشته
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.