پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۴۷

دل از سر کوی یار برخاسته به

زان آینه، این غبار برخاسته به

قدسی چو به خاک راه یکسان شده است

چون گرد ازین دیار برخاسته به

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۹با مردم روزگار، کم‌جوشی به
  2. شمارهٔ ۵۵۰آن کز پی عارفان دین برگشته
  3. شمارهٔ ۵۵۱چون مهرش اگر بود سپر در پنجه
  4. شمارهٔ ۵۵۲آوازه من به هند و روم افتاده
  5. شمارهٔ ۵۵۳بر روی تو چرخ دست رد ننهاده
  6. شمارهٔ ۵۵۴حیرت، تپش از جام خرابم برده
  7. شمارهٔ ۵۵۵هستی چمن جان و چمن در پرده
  8. شمارهٔ ۵۵۶عشقت که به شعله راه پروانه زده
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.