پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۵۶

عشقت که به شعله راه پروانه زده

اول آتش در من دیوانه زده

سودای تو در دلم تعلق نگذاشت

این دزد، ره قافله در خانه زده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵۸کی دل شود از هوای خود شرمنده
  2. شمارهٔ ۵۵۹فریاد ز دست صبر نافرموده
  3. شمارهٔ ۵۶۰ای همچو خرد در همه فن سنجیده
  4. شمارهٔ ۵۶۱در غربتم استخوان چو نی نالیده
  5. شمارهٔ ۵۶۲در عشق، چه دل‌هاست کباب از شعله
  6. شمارهٔ ۵۶۳هرگز نشدم جرعه‌کش از جام گله
  7. شمارهٔ ۵۶۴از خلق جهان، چه نیک و بد، یک قلمه
  8. شمارهٔ ۵۶۵ای ذکر تو مقصود ز گفتار همه
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.