پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۵۹

فریاد ز دست صبر نافرموده

چون شمع ز گریه شد تنم فرسوده

با گریه شوقم چه کند صبر تنک؟

باران تندست و بام نااندوده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶۱در غربتم استخوان چو نی نالیده
  2. شمارهٔ ۵۶۲در عشق، چه دل‌هاست کباب از شعله
  3. شمارهٔ ۵۶۳هرگز نشدم جرعه‌کش از جام گله
  4. شمارهٔ ۵۶۴از خلق جهان، چه نیک و بد، یک قلمه
  5. شمارهٔ ۵۶۵ای ذکر تو مقصود ز گفتار همه
  6. شمارهٔ ۵۶۶شادم به دل خراب در ویرانه
  7. شمارهٔ ۵۶۷دیوانه رهد ز رنج در ویرانه
  8. شمارهٔ ۵۶۸از گردش و سیر فلک حادثه‌زای
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.