پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۶۸

از گردش و سیر فلک حادثه‌زای

مانده‌ست هنوز دوره‌ای چند به جای

چندان که فکند نعل مه، توسن چرخ

بستند به میخ اخترش باز به پای

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۷۰ای مرکز نه سپهر اعظم بازآی
  2. شمارهٔ ۵۷۱همت طلبی، به تربت مجنون آی
  3. شمارهٔ ۵۷۲ای جان و جهان، جهان و جان همه‌ای
  4. شمارهٔ ۵۷۳ای عشق، حیات جاودان همه‌ای
  5. شمارهٔ ۵۷۴ای دوست چرا در دل دیوانه نه ای
  6. شمارهٔ ۵۷۵عشق آن تو شد، تواش کجا می‌طلبی
  7. شمارهٔ ۵۷۶هرگز نشدم کام‌ور از مطلوبی
  8. شمارهٔ ۵۷۷ای آن که کمر به جستن حق بستی
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.