پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۶۱

در غربتم استخوان چو نی نالیده

کاهیده نشاط و محنتم بالیده

محروم ز ارض طوس صحرای دلم

دشتی‌ست ز سیل غربتم مالیده

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۶۳هرگز نشدم جرعه‌کش از جام گله
  2. شمارهٔ ۵۶۴از خلق جهان، چه نیک و بد، یک قلمه
  3. شمارهٔ ۵۶۵ای ذکر تو مقصود ز گفتار همه
  4. شمارهٔ ۵۶۶شادم به دل خراب در ویرانه
  5. شمارهٔ ۵۶۷دیوانه رهد ز رنج در ویرانه
  6. شمارهٔ ۵۶۸از گردش و سیر فلک حادثه‌زای
  7. شمارهٔ ۵۶۹ای تازه نهال سایه‌پرور بازآی
  8. شمارهٔ ۵۷۰ای مرکز نه سپهر اعظم بازآی
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.