پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۳۷

در بزم جهان، شمع شب‌افروزی کو؟

در هفت فلک، اختر فیروزی کو؟

گویی: نبود به یک روش، سیر فلک

عمری‌ست که شب می‌گذرد، روزی کو؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۳۹ای بی‌جگر، آواز کمانم مشنو
  2. شمارهٔ ۵۴۰بر ماه کنم گر ز سر شوق، نگاه
  3. شمارهٔ ۵۴۱قدسی تا کی آه کشم از دل، آه
  4. شمارهٔ ۵۴۲بی‌برگان را به صد هنر، بی زر و جاه
  5. شمارهٔ ۵۴۳مشتاق جمال را چه بیگاه و چه گاه
  6. شمارهٔ ۵۴۴کرد از ره راست چون رسولت آگاه
  7. شمارهٔ ۵۴۵جز گفت و شنود زینت هوش مخواه
  8. شمارهٔ ۵۴۶در دهر ز هر انجمنی خلوت به
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.