پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۳۹

ای بی‌جگر، آواز کمانم مشنو

یک حرف به کوی صد زبانم مشنو

پر سوز غم است داستانم مشنو

نازک‌دلی ای صنم، فغانم مشنو

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۴۱قدسی تا کی آه کشم از دل، آه
  2. شمارهٔ ۵۴۲بی‌برگان را به صد هنر، بی زر و جاه
  3. شمارهٔ ۵۴۳مشتاق جمال را چه بیگاه و چه گاه
  4. شمارهٔ ۵۴۴کرد از ره راست چون رسولت آگاه
  5. شمارهٔ ۵۴۵جز گفت و شنود زینت هوش مخواه
  6. شمارهٔ ۵۴۶در دهر ز هر انجمنی خلوت به
  7. شمارهٔ ۵۴۷دل از سر کوی یار برخاسته به
  8. شمارهٔ ۵۴۸هر ذره غمت ز عالمی شادی به
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.