پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۴۷

زنهار دم سرد مده سر به چراغ

بد می‌سوزد فتیله تر به چراغ

او را، هم ازو طلب، اگر می‌طلبی

جز نور چراغ نیست رهبر به چراغ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴۹ای عمر گرامی به ریا کرده تلف
  2. شمارهٔ ۴۵۰ای باطن تو چو ظاهر آینه صاف
  3. شمارهٔ ۴۵۱خوش نیست حقیقت و مجاز از هم پاک
  4. شمارهٔ ۴۵۲بس تجربه کردیم درین عالم خاک
  5. شمارهٔ ۴۵۳آن را که رسد کدورتی از افلاک
  6. شمارهٔ ۴۵۴تا این کهن آسیا نکرده‌ست درنگ
  7. شمارهٔ ۴۵۵آید دل صاف‌طینتان زود به چنگ
  8. شمارهٔ ۴۵۶بی روی تو زد غبار در چشمم چنگ
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.