پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۵۰

ای باطن تو چو ظاهر آینه صاف

از قاف گرفته نور مهرت تا قاف

شد صبح جهانگیر مگر شمشیرش

با تیغ دعای تو برآمد ز غلاف

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵۲بس تجربه کردیم درین عالم خاک
  2. شمارهٔ ۴۵۳آن را که رسد کدورتی از افلاک
  3. شمارهٔ ۴۵۴تا این کهن آسیا نکرده‌ست درنگ
  4. شمارهٔ ۴۵۵آید دل صاف‌طینتان زود به چنگ
  5. شمارهٔ ۴۵۶بی روی تو زد غبار در چشمم چنگ
  6. شمارهٔ ۴۵۷زد قافله‌سالار، پی کوچ، دهل
  7. شمارهٔ ۴۵۸چنندان که زند طعنه طعنش بر دل
  8. شمارهٔ ۴۵۹هنگامه اهل وجد می‌باید و حال
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.