پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۵۳

آن را که رسد کدورتی از افلاک

گر مصدر فیض است، ندارد زان باک

هر دل که غباری بودش خالی نیست

دهقان نکند دانه بی‌مغز به خاک

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۵۵آید دل صاف‌طینتان زود به چنگ
  2. شمارهٔ ۴۵۶بی روی تو زد غبار در چشمم چنگ
  3. شمارهٔ ۴۵۷زد قافله‌سالار، پی کوچ، دهل
  4. شمارهٔ ۴۵۸چنندان که زند طعنه طعنش بر دل
  5. شمارهٔ ۴۵۹هنگامه اهل وجد می‌باید و حال
  6. شمارهٔ ۴۶۰از گل نگرفته‌ام سراغ از ته دل
  7. شمارهٔ ۴۶۱پرهیز کن از راهنمایان فضول
  8. شمارهٔ ۴۶۲آن کس که کند معرفت حق تحصیل
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.