پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۴

دود دلم آسمان‌گدازست امشب

چون راه عدم، دور و درازست امشب

صد دور بگشت چرخ و بیدار نشد

خورشید مگر به خواب نازست امشب؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶آن کز هنرش بلند گردد درجات
  2. شمارهٔ ۴۷آن را که قبول، دور اندازد رخت
  3. شمارهٔ ۴۸هرچند هنر به کس نخواهد پرداخت
  4. شمارهٔ ۴۹جان از تو دمی برد دمی دیگر باخت
  5. شمارهٔ ۵۰ناچار به هجر یار می‌باید ساخت
  6. شمارهٔ ۵۱آمد گل و برگ باغ می‌باید ساخت
  7. شمارهٔ ۵۲فریاد از آن که عز و ذل را نشناخت
  8. شمارهٔ ۵۳جان نیست که در آتش جانانه نسوخت
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.