پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۳

جان نیست که در آتش جانانه نسوخت

بی گرمی باده هیچ پیمانه نسوخت

عاشق همه آن کند که معشوق کند

تا درنگرفت شمع، پروانه نسوخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۵برگ از طوبی به کوشش باد نریخت
  2. شمارهٔ ۵۶ای محو مجاز، دیده بی‌بصرت
  3. شمارهٔ ۵۷ای گل، که چنین کرد ز خود بی خبرت؟
  4. شمارهٔ ۵۸بی محنت شب‌گیر و غم ایوارت
  5. شمارهٔ ۵۹ای دوست که از تو باصفا شد صورت
  6. شمارهٔ ۶۰ای عشق، اجل چیست بر شمشیرت؟
  7. شمارهٔ ۶۱یک قوم، امیدوار از روز نخست
  8. شمارهٔ ۶۲مجنون تو رسوای جهان دگرست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.