پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۵۷

ای گل، که چنین کرد ز خود بی خبرت؟

وی لاله ز عشق کیست داغ جگرت؟

ای سرو، تو هم گر به چمن آزادی

چون می‌نهد آشیانه قمری به سرت؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۹ای دوست که از تو باصفا شد صورت
  2. شمارهٔ ۶۰ای عشق، اجل چیست بر شمشیرت؟
  3. شمارهٔ ۶۱یک قوم، امیدوار از روز نخست
  4. شمارهٔ ۶۲مجنون تو رسوای جهان دگرست
  5. شمارهٔ ۶۳دارد ز فریب، چرخ بازیچه‌پرست
  6. شمارهٔ ۶۴دانم ندهد به گفتگو وصلش دست
  7. شمارهٔ ۶۵خاموشی اهل حال از کردارست
  8. شمارهٔ ۶۶ای آن که ز هر تعلفت انکارست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.