پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۶۴

دانم ندهد به گفتگو وصلش دست

این غصه، لبم را ز سخن‌گفتن بست

تا حسن طلب بسته لبم را قدسی

چون نقطه نمی‌توان به حرفم پیوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶ای آن که ز هر تعلفت انکارست
  2. شمارهٔ ۶۷آن را که ز عالم به تجرد کارست
  3. شمارهٔ ۶۸هرچند کمال آدمی بسیارست
  4. شمارهٔ ۶۹طبع شررانگیز به شر مجبورست
  5. شمارهٔ ۷۰آن کز ازلش به زهد و تقوی کارست
  6. شمارهٔ ۷۱هرچند که نفس درخور شمشیرست
  7. شمارهٔ ۷۲ایام ز آرزو اگر دست تو بست
  8. شمارهٔ ۷۳هرچند کمر به جستجو باید بست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.