قدسی مشهدی
شمارهٔ ۶۸
هرچند کمال آدمی بسیارست
فیض از دگری خواستنش در کار است
بی شمع و چراغ، خانه روشنگر
تاریک بود، چه شد که روشنکارست
قدسی مشهدی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۷۰آن کز ازلش به زهد و تقوی کارست
- شمارهٔ ۷۱هرچند که نفس درخور شمشیرست
- شمارهٔ ۷۲ایام ز آرزو اگر دست تو بست
- شمارهٔ ۷۳هرچند کمر به جستجو باید بست
- شمارهٔ ۷۴از باغ تو اند گر سمن، ور بیدست
- شمارهٔ ۷۵شیدایی عشق در جهان بسیارست
- شمارهٔ ۷۶ای مرکز فیض ازل از روز نخست
- شمارهٔ ۷۷از درد نیافت ضعف بر چشمم دست
درباره‌ی قدسی مشهدی
حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.