پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۷۴

از باغ تو اند گر سمن، ور بیدست

از توست اگر بید و اگر امیدست

در خانه اگر هزار روزن باشد

آخر همه را چشم به یک خورشید است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۶ای مرکز فیض ازل از روز نخست
  2. شمارهٔ ۷۷از درد نیافت ضعف بر چشمم دست
  3. شمارهٔ ۷۸این پرده به روی دیده‌ام درد نبست
  4. شمارهٔ ۷۹آن را که سری به عشق عالم‌سوزست
  5. شمارهٔ ۸۰ای آن که ز پندار دلت بیزارست
  6. شمارهٔ ۸۱بر من ز تمنای دل کام‌پرست
  7. شمارهٔ ۸۲...........
  8. شمارهٔ ۸۳قدسی همه کارت اثر نفس و هواست
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.